گفتگوی روزنامه جوان باامیرآبادی فراهانی نماینده مردم قم: کابینه روحانی باتجربه است اما فراجناحی نیست

Print Friendly, PDF & Email

احمد امیرآبادی فراهانی نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی و از نمایندگان اصولگرای مجلس است. وی کارشناسی ارشد مدیریت دارد و در حال حاضر عضو کمیسیون‌های برنامه و بودجه و اصل نود مجلس است. وی متولد سال ۱۳۵۲ در روستای امیرآباد از توابع فراهان است. امیرآبادی معتقد است که گام اول برای اعتماد به برخی از وزرا علنی بودن برائت آن‌ها از فتنه است.

توجه به اینکه آقای روحانی خیلی زود کابینه‌شان را به مجلس معرفی کردند و خیلی از گمانه‌ زنی‌‌ها در این زمینه درست از آب در‌نیامد، آقای روحانی با کابینه‌ای که شاید بعضی‌ها را غافلگیر کرد به میدان آمد. کابینه‌ای که برخی آن را سهامی و برخی فراجناحی نامیدند. تحلیل شما به طور کلی از این کابینه چیست؟

من فکر می‌کنم چند اتفاق در حال رخ دادن است، یکی اینکه آقای روحانی وزارتخانه‌های آموزشی و دارای نیروهای جوان را به اصلاح‌طلبان، وزارتخانه‌های اقتصادی مثل نفت را به کارگزاران و بعضی از وزارتخانه‌های امنیتی مانند وزارت اطلاعات را به اصولگرایان سپرده است. اما اینکه روز تحلیف کابینه را اعلام کردند از قبل قابل پیش‌بینی بود و مشاوران ایشان هم گفته بودند که ایشان چنین کاری خواهند کرد.

و اینکه این کابینه فراجناحی یا سهامی یا یک کابینه عادی و بر مشی شخص آقای روحانی بدون جهت‌گیری‌های سیاسی چند زاویه‌ای است؟

اگر کابینه فراجناحی بود که باید از وزرای دولت قبل که به نوعی پرونده خوبی هم داشته یا دارای سابقه خوبی و عملکرد مناسب هم بودند استفاده می‌شد. این افراد حتی اگر در این دولت هم به مجلس معرفی می‌شدند، رأی بسیاربالایی می‌آوردند.

مثلاً کدام وزرای قبلی؟

وزیر راه و شهرسازی آقای نیکزاد یا حتی وزیر نفت دولت دهم، اگر این افراد در وزارتخانه قرار می‌گرفتند احتمال اینکه رأی بالایی از مجلس بیاورند، قابل تصور بود، اما به نظرم می‌رسد کابینه تقریباً سهم‌بندی شده است، چندنفری از اصلاح‌طلبان معرفی شده، همینطور از کارگزاران و چندنفری از اصولگرایانی که به قول ایشان معتدل بودند معرفی شدند و این شاخصه را تا حدودی می‌توان در کابینه دید.

این روزها برخی از روزنامه‌ها مقالاتی را راجع به بعضی از وزرای پیشنهادی می‌نویسند و گمانه‌ها و سؤالاتی مطرح می‌شوند مبنی بر اینکه برخی از وزرا زاویه نگاهشان از فتنه ۸۸ مشخص نیست. آیا واقعاً از بین چهره‌های معرفی شده کابینه افرادی هستند که با سال ۸۸ زاویه نداشته باشند؟

یعنی جزو فتنه نبوده باشند.

خیر، جزو فتنه بوده باشند؟

بله، فکر می‌کنم بعضی از افراد معرفی شده در آن دوران امتحان خوبی پس ندادند مثل جناب آقای نجفی برای آموزش و پرورش، آقای میلی منفرد برای علوم، تحقیقات و آموزش عالی، جناب آقای زنگنه برای نفت و آقای آخوندی برای راه و شهرسازی که در آن دوران به نوعی در ستاد‌های آقای موسوی و کروبی بودند و بعداً هم در مقابل فتنه یا سکوت کردند یا اینکه مدعی تقلب بودند. در چند روزی که برخی وزرای پیشنهادی از جمله آقایان سلطانی‌فر که جزو حزب اعتماد ملی هستند و آقای زنگنه در کمیسیون‌ها حضور پیدا کردند به خصوص کمیسیون برنامه و بودجه به نوعی مورد همین سؤال قرار گرفتند.

خب پاسخ‌ها چگونه بود؟

آقای زنگنه به نوعی به این سؤال بعضی از نمایندگان که شما آیا فتنه را محکوم می‌کنید و نظرتان را صراحتاً اعلام کنید، پاسخ مناسبی ندادند و از پاسخگویی طفره رفتند، آقای سلطانی‌فر در ابتدا با سخنان مقام معظم‌رهبری شروع کردند که سخنان ایشان فصل‌الختام است و وقتی ریاست محترم کمیسیون آقای مصباحی مقدم اصرار داشتند که نظر صریحشان را اعلام کنند ایشان با صراحت اعلام کردند که من حوادث سال ۸۸ و فتنه را محکوم می‌کنم.

یعنی در مقابل اصرار این کار را انجام دادند؟ فکر نمی‌کنید این نوع اصرار مشخص‌کننده مواضع اصلی آقایان در شرایطی که می‌خواهند رأی اعتماد بگیرند نیست؟

خیر ایشان بعد از سؤالات آقای مصباحی مقدم آن واقعه را محکوم کردند. افرادی مثل آقای طیب‌نیا برای وزارت اقتصاد در همه دولت‌ها بوده‌اند و بیشتر یک چهره علمی هستند تا سیاسی یا اینکه موضع‌گیری سیاسی خاصی نداشته‌اند.

خط قرمز نمایندگان مجلس نهم برای رأی اعتماد به وزرای پیشنهادی چیست؟

به طور کلی به نظر می‌رسد موضوع فتنه ۸۸ خط قرمز مجلس اصولگرای نهم است و نمایندگان نسبت به این موضوع قاطع و حساس هستند به هر صورت بعضی از وزرای پیشنهادی که در جریانات سیاسی آن دوران و درستادهای انتخاباتی آقایان موسوی و کروبی بودند حتماً باید نظرات خود را شفاف، واضح و روشن بیان کنند و من فکر می‌کنم اگر اینها شفاف و روشن بیان نکنند در مجلس برای رأی اعتماد مشکل خواهند داشت.

ما با برخی از نماینده‌ها که صحبت می‌کنیم خیلی از گزینه‌ها را بیش از آنکه با مقیاس و معیار فتنه ۸۸ قیاس کنند بیشتر راجع به تخصص این وزرا صحبت می‌کنند که به نظر کار درستی است و می‌گویند که هر یک از این‌ها به هرحال در یک دورانی از انقلاب اسلامی کارهای خوبی برای اقتصاد و سیاست کشور انجام داده‌اند، آیا فکر می‌کنید که در صحن علنی مجلس این تمایز ایجاد می‌شود و موضوع جهت‌گیری هر کدام از آنها نسبت به فتنه ۸۸ بر روی عدم اعتماد جدی به آنها تأثیرگذار است؟

نقطه نظرات در کمیسیون‌ها قطعاً متفاوت است. واقعیتی که وجود دارد این است که مجلس نهم در یک آزمون بسیار مهم قرار گرفته است. ما نباید اجازه دهیم مجلس نهم دچار آن وضعیتی که درمجلس پنجم به‌وجود آمد شود، به هر صورت مجلس، مجلس اصولگراست و نمایندگان باید وحدت و همدلی خود را حفظ کنند و در کنار توجه به فرمایش مقام معظم رهبری که فرمودند باید به دولت و آقای رئیس‌جمهورکمک شود در عین حال که باید واقعاً کمک کنیم تا مشکلات اساسی کشور مانند اقتصاد و معیشت حل شود، در عین حال هم نباید اجازه دهیم انقلاب به دست نااهلان بیفتد. به هر صورت فتنه ۸۸ که در کشوراتفاق افتاد، باعث شد افرادی به صورت نظام چنگ‌ انداختند و آن اتفاق بزرگ ۸۸ و حضور میلیونی مردم را که نظام می‌توانست در سطح بین‌المللی از آن استفاده کرده و امتیازات زیادی از دنیا بگیرد را دچار چالش و تنش کردند. متأسفانه دیدید که این افراد حتی نگذاشتند از این فرصت پیش آمده برای اعتلای کشور استفاده شود و حتی دشمنان نظام ما را جری‌تر کرده و باعث شدند که دشمن تحریم‌های خود را افزایش دهد و مشکلات زیادی را برای ملت به‌وجود بیاورد، به نظر می‌رسد مجلس در حال حاضر در آستانه آزمون بزرگی به سر می‌برد ولی به طور کلی اولین سؤالی که نمایندگان اصولگرا به خصوص از وزرای پیشنهادی دارند این است که موضعتان را نسبت به فتنه ۸۸ مشخص کنید.

این سؤال را از همه وزرای پیشنهادی می‌پرسند؟

البته این سؤال از همه وزرا پرسیده نمی‌شود، مثلاً از آقای رحمانی فضلی یا آقای طیب‌نیا یا آقای پورمحمدی چنین سؤالاتی پرسیده نشده است. این افراد اساساً موضعشان شفاف و مشخص بوده است اما از دیگر افرادی که در فتنه ۸۸ حضور داشتند این سؤال پرسیده شده است که آنها بعضاً طفره رفته‌اند.

آیا واقعاً نماینده‌های اصولگرای مجلس به اظهار کلامی مبنی بر محکومیت جریان فتنه ۸۸ توسط وزرای پیشنهادی اکتفا می‌کنند؟ آن هم در شرایطی که آن‌ها تمامی تلاششان را می‌کنند تا از مجلس اصولگرای نهم رأی اعتماد بگیرند و در کابینه حضور داشته باشند؟

ما پیرو رهبر معظم انقلاب هستیم. آقا طی صحبت‌های اخیرشان فرموده‌اند آنهایی که در جلسات خصوصی خودشان مسئله تقلب را به نوعی قبول ندارند و اعلام می‌کنند که تقلبی صورت نگرفته است به صورت علنی اعلام کنند و ما همین که وزرا در صحن علنی یا کمیسیون‌ها رسماً اعلام کنند که فتنه سال ۸۸ را محکوم می‌کنند و اعلام انزجار کنند برایمان کفایت می‌کند، زیرا این‌ها مثل سران فتنه به نوعی در آسیب‌های اجتماعی و انسانی که به جامعه وارد شد به طور مستقیم دخالت نداشتند و فقط در ستادها بودند یا بعضی از مواضع را گرفتند همین که در سطح عموم محکوم و اعلام انزجار کنند که مردم در جریان پشیمانی نسبت به بعضی مواضع قرار بگیرند و مجلس هم به این نتیجه برسد و رأی بدهد قابل قبول است.

این روزها فضای مجلس پر از جنب وجوش شده است. به هرحال وزرای پیشنهادی و معاون پارلمانی و بقیه عناصر دولت بین نماینده‌ها زیاد رفت و آمد می‌کنند، یک معضل خیلی جدی که در دولت قبلی هم وجود داشت و خود نماینده‌های اصولگرا به آن اذعان داشتند این بود که لابی‌گری‌های دولت گاهی جلوی تصمیم‌های درست مجلس را می‌گیرد. اکنون به نظر می‌رسد وضعیت همان طور است به دلیل اینکه برخی می‌خواهند در کنار دولت آقای روحانی یک سری از مسائل هم برای آن‌ها و حوزه انتخابیه‌شان از همین ابتدا تضمین شود، شما فکر می‌کنید چنین اتفاقات و معضلاتی برای انتخاب وزرای کابینه در بین نماینده‌ها ممکن است ایجاد شود و راهکار از بین بردن آن چیست؟

در کمیسیون برنامه و بودجه که کمیسیون اساسی و مهم مجلس است با همکاران بحث داشتیم که به هیچ عنوان نباید اجازه بدهیم که کسی بتواند در این خصوص با اعضای کمیسیون برنامه و بودجه ارتباط برقرار کند، یکی دو نکته در این رابطه بگویم. یکی اینکه متأسفانه برخی افراد که در ایام انتخابات معمولاً زنبیل زیاد دارند درِ ستاد هر کاندیدا یک زنبیل می‌گذارند که اگر هر کدام از آنها رأی آوردند بتوانند از پست این کاندیدا که انتخاب شده استفاده کنند، بعضی از دوستان خودشان را به ستادهای مختلف گسیل می‌کنند و آنجا نوبت‌هایی می‌گیرند و از امکانات آنجا استفاده می‌کنند تا در آینده از امکانی که برای کاندیدا ایجاد شده بتوانند استفاده کنند و از پست‌های موجود برای خود و هم جریان‌های خود بگیرند.

در مورد انتخاب وزرا چطور؟

در رابطه با بحث انتخاب وزرا، متأسفانه امر بسیار زشت و نامبارکی که الان اتفاق افتاده و ما به هیئت رئیسه مجلس هم تذکر داده ایم، گسیل افراد بسیار متفاوت در راهروهای مجلس و کمیسیون‌هاست؛ از نمایندگان ادوار گرفته تا عاملین پارلمانی قبل گرفته تا وزرای قبلی– وزرای قبلی به معنی وزرای دولت‌های قبل ـ مثلاً وزیر پیشنهادی نفت می‌آید و دو نفر از وزرای قبلی را همراه خود می‌آورد، و رفتارهای این چنینی در نظام اسلامی ما خیلی جالب نیست. کما اینکه نمایندگان اصولگرا خیلی به این مسئله توجه نخواهند کرد، البته در چند روز اخیر اتفاق زشتی هم افتاد، مثلاً نماینده یک شهری است که در این چندین ماه آغاز به کار مجلس حتی یک نطق یا بروز و ظهور در مجلس نداشته است اما به نمایندگان اعلام می‌کند و چند نفر از وزرای پیشنهادی را دعوت می‌کند، و یک افطاری پرهزینه می‌دهد اما این نماینده محترم پولش را از کجا می‌آورد؟ مگر ایشان چقدر حقوق می‌گیرد، چقدر دریافتی دارد که این همه نماینده و چهار پنج تا وزرای پیشنهادی را دعوت می‌کند، که البته ما از هیئت رئیسه و هیئت نظارت بر نمایندگان می‌خواهیم که رسیدگی کند. این افراد دلشان برای این نظام نمی‌سوزد و معلوم نیست دنبال چه اهدافی هستند.

از این پروژه به دنبال رأی‌گیری برای آن چهار، پنج وزیر هستند؟

در بحث‌های پیش آمده با همکاران این نکته هم عنوان شد که این همکار عزیز که این کارها را می‌کند واقعاً فکر نمی‌کند که نمایندگان نسبت به این وزیری که در یک تالار حضور پیدا می‌کند و این لابی‌گری چه فکری برایشان ایجاد می‌شود. یک سری از نمایندگانی که اصولی را قبول دارند و متعهد و متدین هستند و بر اساس حجت شرعی رأی می‌دهند به اینگونه افراد رأی نخواهند داد و وزرای پیشنهادی حتماً به این نکته توجه داشته باشند که این رفتارها و این حضور پیدا کردن‌ها در این جلسات باعث می‌شود که بعداً رأیشان بریزد چون به هر صورت ساز و کار مجلس مشخص است. کمیسیون‌ها و فراکسیون‌ها آرا را مشخص می‌کنند و این‌ یک امر طبیعی و مشخص است اما خارج از مجلس و در جاهای مختلف، تالارها، رستوران‌ها به عنوان نمایندگان ادوار، به عنوان نمایندگان مجلس، به عنوان چه و چه دعوت می‌گیرند و افطار می‌دهند و سفره‌های رنگین و آنچنانی واقعاً اصلاً در شأن مجلس شورای اسلامی و شاید نمایندگی مردم ایران و شأن وزرایی که قرار است کشور را اداره کنند نیست.

این نکته‌ای که اشاره کردید فوق‌العاده مهم است، با توجه به اینکه یک مدت بحث این بود که هیئتی وجود داشته باشد که به اعمال و کارهای نمایندگان نظارت کند آیا این بحث‌ها در مجلس رصد می‌شود و به هیئت رئیسه انتقال داده می‌شود یا اینکه تصمیمی راجع به این گونه نماینده‌ها گرفته می‌شود که یک سری از وظایف نمایندگی را با یک سری از کارهای دیگر جایشان را عوض کرده‌اند؟

بحث هیئت نظارت بر نمایندگان که متشکل از هیئت رئیسه و از خود منتخب مجلس هم آنجا هستند به نظر می‌رسد بر اساس شکایات کار را رسیدگی می‌کند. اگر شکایتی از نماینده یا کسی از افراد شخصی یا عموم مردم جامعه باشد رسیدگی می‌کنند اما خودشان ابتدا به ساکن وارد این موضوعات نمی‌شوند معمولاً باید یک شکایتی رسیده باشد و شاید این یکی از اشکالات این قانون باشد ولی فعلاً به هرصورت نمی‌دانیم چرا هیئت رئیسه وارد این موضوع نمی‌شود شاید هم جزو وظایفش نیست اما هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان بر اساس شکایات و گزارش‌هایی که به آنها داده می‌شود وارد موضوع شده و رسیدگی می‌کنند.

یعنی در داخل مجلس ساز و کاری وجود ندارد که نماینده‌ها حتی اگر می‌خواهند دلسوزانه مشکلی را در مجلس حل کنند و اگر معذوریت حضور همکارانشان را دارند طوری که نامشان مشخص نباشد بتوانند همکارانشان را مدیریت کنند؟

نه اینطور نیست ولی اتفاقی که در حال حاضر افتاده این است که بعضی دوستان در رابطه با سفرهای خارجی بعضاً نمایندگان مثلاً بعضی از ارتباط‌هایی که نمایندگان با شرکت‌های دولتی دارند در مورد سفرهای خارجی شرکت‌های خصوصی پیگیری‌هایی می‌کنند. مثلاً آقای توکلی چند روز پیش در نطق‌شان در مجلس در مورد سفرهای خارجی نمایندگان تذکر خوبی دادند و اخیراً هم ایشان جمعی از نمایندگان را دعوت کردند که جلسه بسیار خوبی بود و اکثر نمایندگان مستقل و آزاد به تعداد قابل توجهی هم آمده بودند و چند فراکسیون داشتند و قرار شد که یک‌شنبه همین جلسه ادامه داشته باشد. تشکیل چنین جلساتی کار بسیار خوبی است. در هر صورت این چنین پیگیری‌هایی در مجلس می‌شود اما آنگونه که مد نظر شماست و فکر می‌کنید که یک نماینده‌ای که کاری می‌کند رسیدگی بشود اینطوری نیست. اکثر نمایندگان شئون مجلس را حفظ می‌کنند اما بعضاً مثل همه جا امکان دارد به ندرت افرادی پیدا شوند که خلاف این قضیه باشد.

ما در دولت قبل می‌دیدیم که برنامه‌ها خیلی طبق اختیارات وزرا برنامه‌ریزی نمی‌شد، فکر می‌کنید شخص آقای طیب‌نیا که به هرحال چهره چندان مشهوری از لحاظ اقتصادی و سیاسی نیستند و البته باسواد و دانشگاهی‌اند، می‌توانند چنین وضعیتی را مدیریت کنند؟ چون بخش اقتصاد بیشتر سیاسی است.

آقای طیب‌نیا که در تیم آقای روحانی قرار گرفتند بیشتر موضوعات اقتصادی را می‌دانند. من فکر می‌کنم حتی رئیس دفتر ایشان آقای نهاوندیان هم که از بخش اقتصادی است و سیاسی محض نیست و بیشتر در بحث‌های تجارت و اتاق بازرگانی بوده است تیم خوبی برای هدایت کشور در حوزه اقتصادی خواهند بود.

این را نکته مثبتی می‌دانید؟

بله، شاید در نگاه اول وظایف عمومی دفتر رئیس‌جمهور نخواند اما قدم مثبتی است. اکثر این عزیزان از منتقدین اقتصادی دولت قبل – دولت نهم و به خصوص دولت دهم ـ بوده‌اند، باید صبر کنیم ببینیم چه کار می‌کنند. ما به عنوان سازمان برنامه و بودجه کاملاً آمادگی داریم که کمکشان کنیم که ا‌ن‌شاءا… بتوانند بعضی روش‌ها را تغییر بدهند. ما در بحث بانکداری، گمرک و صدور بخشنامه‌های خلق‌الساعه مشکل داریم، در بحث بانک‌ها مسئله معوقات به خصوص دانه درشت‌ها مسئله بسیار مهم و حیاتی است که باعث ایجاد بحث نقدینگی شده، بحث مصارف خیلی از بانک‌ها از منابعشان بالا زده است، موضوع ارتباط بین بانک مرکزی و نفت و خزانه مسائلی است که باید حل شود، من فکر می‌کنم که اینها مسائلی است که در یک وضعیت رکود تورمی خیلی از مسائل را باید مد نظر قرار داد تا بتوانیم به یک ثبات نسبی برسیم تا به طرف رشد اقتصادی حرکت کنیم.

مهمترین ویژگی و نقطه ضعف کابینه آقای روحانی چیست؟

از نقاط مثبت کابینه باتجربه بودن آقایان است و اکثراً در کارهای اجرایی بوده‌اند یا مسندهایی که قرار است ان‌شاءا… در اختیار بگیرند را به نوعی قبلاً تجربه کرده‌اند. آقای پورمحمدی وزیر بوده، آقای جنتی معاون وزیر بوده، آقای رحمانی نماینده مجلس بوده و پست‌های مختلفی داشته، آقای زنگنه قبلاً وزیر بوده و بعضی از دوستان به شوخی مطرح می‌کردند که این‌ها از نظر سنی خیلی سنشان بالاست و فکر می‌کنم یک مقداری هم کابینه دارد امنیتی می‌شود مثلاً آقای ربیعی که پست وزارت کار و تعاون و امور اجتماعی را می‌گیرد از نیروهای امنیتی بوده یا مثلاً برعکس آقای علوی که دارد یک پست امنیتی می‌گیرد در حالی که یک مسند امنیتی نداشته است.

فکر می‌کنید وزرایی که بدین گونه جهت دارند یعنی مشکلات این چنینی دارند در صحن علنی رأی می‌آورند؟

برای آقای علوی قانونی که می‌گوید وزیر اطلاعات باید مجتهد یا در حد اجتهاد باشد یک مقداری دست را بسته و نیاز به اصلاح قانون داریم، بعضی از وزرا هم با توجه به مسئولیتی که دارند قطعاً باید رئیس‌جمهور درباره بعضی از وزرا با مقام معظم رهبری مشورتی هم داشته باشند، مثل وزیر دفاع که در رابطه با نیروهای مسلح است، وزیر کشور که در رابطه با بحث نیروی انتظامی است یا وزارت اطلاعات که بحث‌های اطلاعات و امنیت در شورای ملی امنیت را شامل می‌شود البته مجلس هم در رابطه با رسیدگی به صلاحیت وزرا قطعاً تجربه و برنامه‌ها را مد نظر قرار می‌دهد و علاوه بر سابقه سیاسی و اجتماعی افراد سابقه مالی آنها برای مجلس بسیار مهم است، چنین روحیه خدمتگزاری، ایثار، فداکاری و تلاشی که برای مردم خواهند داشت و تجربیات و سوابقی که قبلاً داشتند برای مجلس مهم است.

مجلس که احتمالاً با آقای روحانی تعارف ندارد؟

مجلس با هیچ کس تعارف ندارد به هر صورت مجلس نمایندگان و وکلای ملت هستند و ملت یک امانتی را در اختیار آنها قرار داده است و در دفاع از انقلاب و ارزش‌های اسلامی و خون شهدا، راه شهدا و آرمان‌های امام راحل عظیم‌الشأن قطعاً اقدام خواهد کرد و اکثریت مجلس بر این باورند که باید از این ارزش‌ها دفاع کنند کما اینکه با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری و رأیی که ملت ایران به منتخب خودشان دادند بر این باورند که باید به آقای رئیس‌جمهور کمک کنند که بتوانند مشکلات اساسی کشور را به یاری خدا حل کنند، مؤکدا بحث فتنه و مسائل فتنه سال ۸۸ و مواضعی که وزرای پیشنهادی می‌گیرند بسیار در رأی‌آوری این آقایان مؤثر خواهد بود.