ولفگانگ ارنست پاولی
(1958-1900) دین یهودی
پاولی در سال 1900 میلادی در وین اتریش به دنیا آمد . پدرش ونعگانگ پاولی استاد شیمی بود. ( او و پدرش هم نام بودند ) و پسرتعمیه ی از سنت ماخ فیزیکدان بزرگ بود . پاولی درجه دکترایش را در سال 1921 از دانشگاه زوریخ گرفت و بعد در کپنهاگ بانیلس بور به کار و تحقیق ادامه داد بر اثر تشویق زومرفله مقاله ای در باب نسبیت نوشت که بعدها به صورت کتاب منتشر شد و انیشتن از آن به عنوان اثری دارای بینش عمیق فیزیکی ستایش کرد .پاولی در دانشگاه هامبورگ به تدریس پرداخت و سپس از سال 1928 استاد فیزیک نظری در موسسه تکنولوژی فدرال ، زوریخ برگزیده شد . در سالهای جنگ جهانی دوم به تابعیت آمریکا در آمد و در دانشگاه پرینستن ، نیوجرسی به تدریس پرداخت و تا آخر عمر همان جا ماند . تا اوایل دهه 1920 دیگر آشکار شده بود که هر الکترون در اتم دست کم دارای سه مشخصه است . 1- فاصله شعاعی بارز از هسته اتم 2- مداری با شکل بیضوی خاص 3- سمتگیری مخصوص در میدان مغناطیسی ضعیف اتم .
این سه مشخصه با سه عدد کوانتومی مجزا شدند . N (عدد کوانتومی ) L (عدد کوانتومی مداری ) و. M (عدد کوانتومی مغناطیسی برای حرکت مداری ) مشارکت پاولی در پیشبرد مفهوم الکترون عبارت بود از کشف یک مشخصه دیگر برای الکترون ها .

تحقیقات او درباره اثر زیمان (1902) به این نتیجه رسید که هر الکترون دارای مشخصه اسپین (چرخش ) نی زهست و شماره +یک دوم را به عنوان عدد کوانتوم اسپین به آن اختصاص داد . پارلی بعد از آن پیشنهاد نظری گستاخانه ای را ارائه کرد و اظهار داشت که مجموعه اعداد کوانتومی هر الکترون در اتم ، منحصر و یگانه است و دو الکترون در یک اتم هرگز دارای مجموعه اعداد

کوانتومی مشابه نیستند . این پیشنهاد " اصل طرد پارلی " نام گرفت . و همین اصل بود که اجازه داد برای نظم الکترون ها در اتمهای مختلف توضیحی عقلانی بدست آید این اصل را پاولی در 1925 منتشر کرد جایزه نوبل در 1945 به خاطر همین اصل به او اعطا شد . پاولی د ر1930 موفق به کشف نوترینو ( یا پاوینو) شد با مطالعه ای که روی واپاشی ذره بتا انجام داد . آزمایشهای پیچیده ای که در 1956 یعنی دو سال پیش از مرگ او به عمل آمد نشان داد که پیش بینی 25 سال قبل وی تا چه اندازه درست بوده است . پاولی عضو خارجی انجمن سلطنتی لندن و عضو جامعه فیزیکی سوئیس بود و در جامعه فیزیکی آمریکا و انجمن آمریکایی برای پیشرفت علم به او مدال لورنتس در سال 1930 اهدا شد .
ویلهلم کنراد رونتگن (1923-1845)
رونتگن فیزیکدان آلمانی دذر سال 1845 میلادی در نسپ به دنیا آمد . نخست در هلند و سوئیس به تحصیل پرداخت و رشته ی مهندسی مکانیک را برگزید . اما بعد به فیزیک علاقه ی فراوانی نشان داد تا جایی که بعد از فارغ التحصیلی به عنوان دستیار پرفسور کونت مشغول به کار شد . پس از مدتی خود او نیزبه مقام استادی دانشگاه رسید و به تدریس ریاضیات و فیزیک د ردانشگاههای مختلف مشغول شد .
اولین کار رونتگن که راجع به گرمای ویژه گازها بود در 1870 منتشر شد که سال بعد توسط روزنامه ای بر روی رسانایی ویژه حرارتی کریستالها پیگیری شد در میان دیگر که او مورد مطالعه قرار می داد خصوصیات الکتریکی و خاصیت های دیگر کوارتز قرار داشتند . اعمال فشار بر نشانه های انکسار سیالات گوناگون ، تغییر پذیری مراحل نور ستاره قطبی با نفوذهای الکترو مغناطیسی ، تغییر در عملکرد دما و تراکم پذیری آب و سیالات دیگر پدیده ای به همراه گسترش قطرات نفت بر

روی آب بود. در اسل 1895 او در حال مطالعه پدیده ای به همراه عبور جریان برق به همراه گاز شدیداً فشار پایین بود کار قبلی در این مزنیه توسط پلاکر ، هیت تورف ، دارلی ، گولرستین ، ویلیام کروکس هرتز ، وان لنارد انجام شده بود که با کار این دانشمندان مالکیت اشعه های کاغذی به نام گلدستین ثبت شد .
اهمیت کاررونتگن در کشف اشعه X است که در سال 1895 اتفاق افتاد او به طور اتفاقی به وجود این اشعه پی برد و به خاطر ماهیت ناشناخته ی آن نام X را که نماد مجهول در ریاضیات است بر آن نهاد. اهمیت ایت کشف در علم پزشکی به سرعت نمایان شد و پزشکان توانستند برای معالجه بیماران خود از آن استفاده کنند . رونتگن در سال 1896 موفق به دریافت مدال رامفرد به طور مشترک با فیزیکدان دیگری شد و نیز در سال 1901 اولین جایزه نوبل در رشته فیزیک نصیب او گردید . پس از آن مدیریت انستیتوی فیزیک در شهر مونیخ را به عهده گرفت و تا سال 1919 در آن مقام باقی ماند . سالهای آخر عمر او همزمان با جنگ جهانی اول بود . سرانجام این مرد بزرگ در سال 1923 در سن 87 سالگی بر اثر سرطان روده در گذشت .
پاشن (1947-1845)
پاشن در خانواده ای از افسران آلمانی بود . او یکی از بزرگترین طیف نگاران زمان خود بود . پاشن درجه دکترایش را زیر نظر آگوست کونت گرفت . از جله مسائلی که پاشن مورد مطالعه قرار داد : جرقه زدن و ولتاژ فقط بستگی به حاصل فشار گاز و فاصله بین الکترودها دارد . ظرفیتهای برقکافتی را وقتی که در مونستر دستیار هیت تورف بود تحقیق کرد . 10 سال از عمر او بیشتر در کوششی برای روشن کردن تابع کیرشهف به مطالعه در مورد گرمای تابشی صرف شد . اندازه گیریهای روبنش را در انتشار فلوئورید تصحیح کرد . جذب اشعه فروسرخ را به وسیله بیواکسید کربن و بخار

آب تعیین کرد و نشان داد که فقط گرما می تواند گازها را به تشعشع وادارد . دلایلی داشت مبتنی بر این که ( پسامدهای ارتعاشات عمده حرارتی قسمتهای مولکولی جسمی مطلقاً سیاه متناسب است با دمای مطلق )
شایان توجه پاشن در رشته های طیف نگاری در هانوفر شروع شد و در آنجا او ورودنگه بر اثر توضیح خطوط هلیم شهرت ناگهانی یافتند . با شاگردانش اثر زیمان را که پرستن بیان کرده بود که در درون رشته ی شاخص است ، برای شناختن خطوط رشته ها به کار برد . تعداد زیادی استثنائات آشکار در قاعده پرستن ، پاشن و هرنست باک را به کشف اثر پاشن رهنمون شد .
پاشن معلومات مهمی را درباره ساختار ظریف خطوط حلیم که زرمرفله در وسط نسبیتی نظریه ی بود پیش بینی کرده بود منتشر ساخت . در طی 6 سال آخر که پاشن در توبینگن بود این محل به عنوان مرکز اصلی طیف شناسی آلمان در آمده بود . موفقیت های برجسته ی شخص پاشن : قرار دادن طیف نئونی تقریباً 1000 خط در رشته ی طیف ها ، فرا خواندن ترکیبات مفقود در بین اجزاء پیچیده طیف مرکب به وسیله میدانهای مغناطیسی دارای قدرت مناسب و اولین تجزیه طیف یک اتم در حالت یونش مضاعف ، فنثی و در حالت یونش ساده . سابقه کاری پاشن : مدرس فیزیک و عکاسی در هانونر - استاد فیزیک در توبینگن - ریاست مدرسه فنی و فیزیک در برلین - رئیس انجمن فیزیک آلمان .